Προσεγγίζοντας εξ’αρχής
το θέμα μιας θεατρικής σχολής, αναζητήσαμε την ισορροπία ανάμεσα στη σχέση με
την πόλη που οφείλει ωα έχει ένα δημόσιο κτήριο, και την εσωστρέφεια που
χρειάζεται η κατανόηση και η εμβάθυνση της φιλοσοφίας του θεάτρου.
Μελετώντας το
οικόπεδο διαπιστώσαμε πως συναντώνται τρεις διαφορετικές καταστάσεις. Αυτή της
θορυβώδους Πειραιώς (ανατολικά) , αυτή της ήσυχης γειτονιάς (νοτιοδυτικά) και
αυτή του πάρκου προς διαμόρφωση (βορειοδυτικά).
Η εύρεση της παραπάνω ισορροπίας και η επιθυμία το
κτηριακό συγκρότημα να ενταχθεί στον τόπο, διαμορφώνοντας διαφορετικά όρια σε
καθεμία κατάσταση, συνέθεσε την κεντρική ιδέα. Ένα γραμμικό ψηλό κτήριο προς
την Πειραιώς ,συγκεντρώνει τους χώρους της διοίκησης και τους δημόσιους χώρους της σχολής, αποκόπτοντας την άμεση
επαφή με την Πειραιώς. Προς το όριο της γειτονιάς τοποθετήσαμε ενα υπόσκαφο
κτήριο σχήματος ‘’Γ’’, στο οποίο βρίσκονται οι κύριες αίθουσες των θεατρικών
σπουδών. Αυτό το κτήριο σε συνδυασμό με το θέατρο προς το όριο του πάρκου. Σχηματίζει
έναν κεντρικό αιθριακό χώρο που λειτουργεί ως πυρήνας της ίδιας της σχολής.
Ταυτόχρονα , οι πορείες που έχουν χαραχθεί στο οικοδομικό τετράγωνο και το τειχίο
του υπόσκαφου κτηρίου σχηματίζουν μια δημόσια πλατεία στο χώρο του πάρκου. Έτσι
το κτήριο του θεατρου , που αποτελεί και νοηματικά τον απώτερο στόχο της
θεατρικής προετοιμασίας ,είναι και το όριο ανάμεσα στο εσωστρεφές αίθριο-κοινωνικό
πυκνωτή της σχολής- και την πόλη (δημόσια πλατεία).
Επομένως
διακρίνεται μια αμφίδρομη σχέση μεταξύ
της πόλης και της θεατρικής σχολής. Τα δύο αυτά στοιχεία συνδιαλέγονται μεταξύ
τους και μπορουν να λειτουργούν μαζί ως ένα ενιαίο σύστημα, αλλά και χωριστά ως
δύο αυτόνομα συστήματα, ανεξάρτητα το ένα από το άλλο. Αυτό επιτυγχάνεται λόγω
της κύριας συνθετικής χειρονομίας · την υποβάθμιση του πηρύνα της σχολής σ’ένα
επίπεδο κατώτερο από το επίπεδο της πόλης .
.jpg)
