Κεντρική Ιδέα: Χαρά Βενετσανάκη, Αϊβατζίδης Γιάννης, Ζωή Τζουνίδου

Η διαφορετική ατμόσφαιρα των ήχων και των θορύβων γύρω από το τετράγωνο, οι ρυθμοί της γειτονιάς και οι ρυθμοί της πόλης συγκρούονται και συνυπάρχουν ταυτόχρονα. Ένας κόμβος διαφορετικών χαρακτήρων.

Τα ερεθίσματα του περιβάλλοντος, της κοινωνίας, της ζωής γενικότερα είναι η πηγή έμπνευσης του ηθοποιού. Τα επεξεργάζεται , τα ερμηνεύει και αντανακλά πίσω στην πηγή τα μηνύματα. Οποιοσδήποτε και αν είναι ο σκοπός του: κάθαρση, αναψυχή, ταύτιση, έκκληση, συγκίνηση, διαπαιδαγώγηση, ανασημασιοδότηση, το πνεύμα του ηθοποιού γίνεται δοχείο διαφορετικών χαρακτήρων.
Αυτό είναι η περιοχή. Αυτό είναι και η σχολή. Ένα κτήριο-κόμβος δεμένο με την θεατρικότητα της ίδιας μας της ζωής. Το δημόσιο πέρασμα που σκίζει τα σωθικά του κτηρίου και επιτρέπει την αμοιβαία ανταλλαγή ερεθισμάτων και διατηρεί την συνέχεια της γειτονιάς οδηγώντας στον ελεύθερο δημόσιο χώρο. Η κίνηση της σχολής που είναι και ταυτόχρονα η καρδιά της, υπερυψωμένη να αιωρείται πάνω από το δημόσιο πέρασμα. Οι χώροι αναπτύσσονται γύρω από τον κόμβο και προκύπτουν με ανασηκωμένες φλούδες εδάφους που τον αγκαλιάζουν. Ταυτόχρονα ο δημόσιος χώρος αποκτά μαλακότερο όριο, μιας και το κτήριο στην εξωτερική του πλευρά, επιτρέπει να επεκταθούν οι δραστηριότητες του δημόσιου χώρου.