Η σχολή θεατρικών σπουδών αποτελεί μία ιδιαίτερη μορφή δημόσιου
κτηρίου μέσα στην πόλη. Ενώ ενέχει μία
καθολική δημόσια λειτουργία που απευθύνεται στην κοινωνία, παράλληλα εσωκλείει την
έννοια των σπουδών, και ιδιαίτερα μίας σπουδής που αφορά την υποκριτική τέχνη
και ήθος- ποιεί.
Η κεντρική ιδέα, λοιπόν, αφορά μία σχολή αγκαλιά, που στην καρδιά της έχει όλες τις λειτουργίες
του θεάτρου και γύρω από αυτήν περιστρέφονται οι χώροι διδασκαλίας , οι
δημόσιοι και ανοιχτοί προς το κοινό χώροι (βιβλιοθήκη, αναψυκτήριο), καθώς και
οι χώροι διοίκησης. Η σχολή «βυθίζεται» για να απομακρυνθεί από την βοή της Πειραιώς
και ο φοιτητής είτε ο επισκέπτης κατεβαίνει-μυείται σταδιακά στους χώρους
διδασκαλίας και θεάτρου που βρίσκονται στα κατώτερα επίπεδα.
Παρόλα αυτά η σχολή έχει έναν ιδιαίτερα δημόσιο χαρακτήρα,
το οποίο σημαίνει την δυνατότητα ελεύθερης πρόσβασής της από τον δημόσιο χώρο.
Η «συλλογή» των δημόσιων κινήσεων της Πειραιώς, και των πλευρικών δρόμων, μέσα
από σταδιακά κατεβάσματα δημιουργούν ένα πέρασμα, έναν πεζόδρομο μέσα από τον
χώρο της σχολής που την καθιστά ανοιχτή στο χώρο της πόλης. Παράλληλα η
δημιουργία αίθριων στις κατώτερες στάθμες αποσκοπούν αφενός στην δημιουργία χώρων εκτόνωσης για τους φοιτητές , αλλά
αφετέρου στην ύπαρξη μίας αίσθησης θεατρικότητας για τον περιπατητή.
